Soms kom ik op plekken waar ik niet gewoon wandel, maar waar ik echt even deel word van het landschap. Het Limburgse Krijtlandpad, rond Slenaken nabij Maastricht, is zo’n plek. Zeker in de lente, wanneer alles tot leven komt en de wereld er zachter uitziet. Ik herinner me hoe ik daar liep, omringd door bloesems die lichtjes in de wind bewogen, alsof ze me vertraagden. Alsof ze me uitnodigden om niet alleen te kijken, maar ook echt te voelen. Ik vertraag vanzelf Zuid-Limburg v