De smalle straatjes van Emporio en Nimborio Kasteli
Bijgewerkt op: 30 sep
Vandaag gaan we op ontdekking in Emporio, één van de oudste en grootste dorpen van Santorini. Zodra we het dorp binnenwandelen, merken we dat Emporio weer een heel ander gezicht van het eiland laat zien.
Geen brede straten of grote pleinen, maar vooral smalle, kronkelende steegjes waar je heerlijk kunt verdwalen. Achter iedere bocht lijkt wel een nieuw tafereeltje te wachten.
De juiste schrijfwijze is Emporio (Εμπορείο) maar ik zie ook wel Emporeio als schrijfvariant, maar Emporio is de gebruikelijke Engelse benaming.
Smalle straatjes vol karakter
De straatjes van Emporio zijn heerlijk om doorheen te slenteren. Ze zijn smal, soms een beetje grillig en lijken kriskras tussen de oude huizen door te lopen.
We hoeven eigenlijk nergens speciaal naartoe. Gewoon wandelen en kijken is hier al een belevenis.
Een oude muur, een bijzondere deur, een klein raam, een bloempot of een stukje blauwe lucht dat tussen de huizen verschijnt… alles kan aanleiding zijn om even te stoppen.
En natuurlijk gaat de camera regelmatig mee in dat verhaal.
Kasteli van Emporio – verdwalen binnen de kasteelmuren
Midden in Emporio ontdekken we een van de meest bijzondere plekjes van het dorp: het Kasteli, het oude kasteel van Emporio. Kasteli betekent letterlijk kasteel en dit is niet zomaar een stoere burcht met een ophaalbrug en dikke torens. Nee, hier wandelen we letterlijk een middeleeuws doolhof binnen.
Het Kasteli werd rond 1450 gebouwd als een versterkte nederzetting. In die tijd waren piraten een constante bedreiging voor de bewoners van de eilanden. Een kasteel was dus geen luxe, maar pure noodzaak. De huizen werden dicht tegen elkaar aangebouwd en hun buitenmuren vormden tegelijkertijd de verdedigingsmuur van het kasteel. Slim bedacht!
Er was oorspronkelijk maar één grote toegang, die de inwoners eenvoudigweg De Poort noemen. Eenmaal door die poort lijkt het alsof we in een andere wereld terechtkomen. De smalle straatjes zijn dus niet zomaar zo smal: ze maakten het voor indringers een stuk moeilijker om hun weg te vinden. Een beetje verdwalen in Emporio? Geen probleem… de piraten zouden het vroeger nóg moeilijker gehad hebben!
Een middeleeuws doolhof
Binnen de kasteelmuren wordt het pas echt interessant. Smalle steegjes, tunneltjes, trappen, bruggetjes, bogen en koepels volgen elkaar op. Soms weten we even niet meer welke kant we uit moeten… maar eigenlijk vinden we dat helemaal niet erg.
De oude huizen staan zo dicht tegen elkaar dat het soms lijkt alsof ze elkaar overeind houden. Kleine deuren en piepkleine ramen zitten verwerkt in muren die de tand des tijds duidelijk hebben gevoeld.
En dan zijn er natuurlijk de kleuren. Terwijl we eerder in Emporio al bruine, blauwe en paarse deuren ontdekten, krijgen we hier opnieuw een verzameling fotogenieke details voorgeschoteld. Voor wie graag foto's maakt, is dit een waar paradijs. Bijna iedere hoek vraagt om een foto.
Boven de deuren ontdekken we nog een bijzonder detail: in de oude stenen zijn christelijke symbolen uitgehouwen. Een sierlijk kruis prijkt boven de ramen en deuren, als stille herinnering aan de diepgewortelde orthodoxe traditie van Santorini. Zulke symbolen waren niet zomaar versiering: ze verwezen naar het geloof en vormden tegelijk een teken van bescherming voor het huis en zijn bewoners.
Een andere kant van Santorini
Emporio heeft niet de typische uitstraling die we kennen van de bekende witte dorpjes aan de caldera. Het voelt hier wat authentieker en rustiger, met oude muren, kleine doorgangen en deuren in allerlei kleuren.
Juist daardoor vinden we het zo leuk om hier rond te lopen.
Soms zijn het niet de kerken, klokkentorens of kleurrijke deuren die je reis bijzonder maken, maar gewoon een toevallige ontmoeting met een vriendelijke Griek. ❤️ Een spontane ontmoeting, een glimlach en een foto… souvenirs die niets kosten!
De oude Panagia
Midden in het oude Kasteli van Emporio staat de Palia Panagia, ook wel Panagia Mesani genoemd. Maar het is vooral de bijzondere klokkentoren die meteen de aandacht trekt. De kerk dateert uit de 16de eeuw en haar rijk versierde klokkentoren wordt zelfs omschreven als één van de mooiste van Santorini.
De toren steekt mooi boven de lage huizen van het Kasteli uit en is vanop verschillende plaatsen tussen de smalle steegjes te zien. Dat maakt hem extra fotogeniek: je loopt door een donker, smal straatje en plots verschijnt daar boven de witte muren die prachtige toren.
Ook de details maken hem bijzonder. De klokkentoren wordt omringd door twee oude Griekse marmeren zuilen, wat hem een heel eigen uitstraling geeft.
Binnen zijn onder meer een oude houten iconostase en een bijzondere kiezelvloer te bewonderen. De iconostase is versierd met taferelen uit het Oude en Nieuwe Testament.
En daar staan we dan weer: camera in de aanslag, want blijkbaar kunnen we op Santorini geen kerk, deur, boog of klokkentoren voorbijlopen zonder minstens één foto te maken. 😉
Bruin, wit… en plots paars!
Wat meteen opvalt, zijn de kleuren van de huizen en vooral van de deuren.
We zien heel wat bruine deuren, die mooi aansluiten bij de warme, aardse tinten van de oude muren. Maar dan komen we plots een deur tegen… met een verrassend paars kleurtje.
En dat maakt het juist zo leuk.
Wij wandelen nog maar een stukje verder. Want bij zo'n dorp weet je nooit wat er achter de volgende deur – of beter gezegd: achter de volgende bocht – te ontdekken valt.
Aan de rand van Emporio wandelen we langs de grote, modern Panagia Mesani-kerk - de Kerk van de Aankondiging van de Maagd Maria (Panagia Evangelistria)
Van de laadbak recht op tafel
Eenmaal terug buiten Emporio komen we plots op een klein lokaal marktje terecht. Alhoewel, marktje is misschien een groot woord. Hier staan geen kraampjes met kleurige tentjes, maar gewoon enkele boeren die hun waren vanuit de laadbak van hun pick-up verkopen. Authentieker kan bijna niet!
We zien verse vis, rechtstreeks uit zee, maar ook groenten en fruit van het eiland. Onze aandacht wordt meteen getrokken door de bijzondere witte aubergines, die hier Kastoynia worden genoemd. Ze zien er heel anders uit dan de paarse aubergines die wij kennen, maar zijn een typisch product van Santorini.
Tussen de bakken met groenten en fruit staan de producten gewoon uitgestald zoals ze die ochtend geoogst of gevangen zijn. Geen poespas, geen toeristische verpakking… gewoon van de boer naar de klant, via de laadbak van de pick-up. En eerlijk? Wij vinden het geweldig om zo'n stukje authentiek Santorini tegen te komen.
Opmerkingen