Megalochori – een dorpje vol blauw, wit en Griekse charme

Vandaag trekken we eropuit naar Megalochori, een van die Santorini-dorpjes waar je eigenlijk geen strak plan nodig hebt. Gewoon rondwandelen, links en rechts kijken en vooral je ogen goed openhouden. De zon staat hoog aan de hemel en straalt alsof ze vandaag persoonlijk heeft besloten dat wolken absoluut niet nodig zijn. ☀️

Megalochori betekent zoveel als ‘groot dorp’, maar groot zouden wij het nu ook weer niet noemen. Gezellig en charmant, dát is het vooral. We wandelen door smalle straatjes waar achter iedere hoek weer een mooi tafereeltje tevoorschijn komt.

Klokkenbogen in alle vormen

Zoals overal op Santorini zijn ook hier de mooie klokkenbogen niet te missen. Witgekalkte kerken met blauwe koepels en klokkentorens die soms bijna kunstwerkjes op zich zijn.

De ene heeft twee klokken, de andere drie of vier en sommige zijn voorzien van meerdere openingen. Je zou er bijna een wedstrijdje van kunnen maken: wie vindt de mooiste klokkenboog?

Wij stoppen natuurlijk regelmatig om foto's te maken. Want ja… op Santorini is een kerk blijkbaar nooit gewoon een kerk. Er moet altijd wel ergens een mooi blauw randje, een boog, een klok of een bloempot bij. 😉

• 

• 

• 

• 

Supervriendelijke Grieken

Wat ons ook opvalt in Megalochori zijn de mensen. We worden verschillende keren vriendelijk begroet en maken hier en daar een praatje. De Grieken hebben duidelijk geen haast om ons weer verder te sturen.

En dat zorgt voor die fijne, ontspannen vakantiesfeer. Een glimlach, een paar woorden, wat handen en voeten en voor je het weet ben je alweer een klein gesprek aan het voeren zonder dat iedereen dezelfde taal spreekt.

Soms hoef je elkaar gelukkig niet helemaal te begrijpen om elkaar toch te verstaan.

Blauw en wit… maar dan écht mooi

De huizen zijn stuk voor stuk prachtig verzorgd. Witgekalkte muren met blauwe accenten, helderblauwe deuren en luiken en hier en daar een kleurrijke bougainville die zich helemaal uitleeft tegen de witte gevel.

• 

• 

• 

• 

Het contrast met de stralende blauwe hemel is natuurlijk bijna oneerlijk mooi.

Maar het zijn vooral de details die onze aandacht trekken. Mooie deuren, kleine nisjes, bloempotten en gevels die met zoveel zorg worden onderhouden. Sommige voordeuren zijn zelfs rijkelijk versierd met bloemen en planten, waardoor het lijkt alsof iedere woning zijn eigen mini-tuintje heeft.

• 

• 

Authentiek winkelen

Tussen de witte huizen ontdekken we ook enkele authentieke winkeltjes. Geen blinkende moderne winkels waar alles hetzelfde ruikt en eruitziet, maar zaakjes met karakter.

Sommige hebben een heerlijk retro interieur, alsof we even terug in de tijd stappen. Oude meubels, bijzondere decoratie en spulletjes die perfect passen bij de sfeer van het dorp.

Dit zijn precies de winkeltjes waar ik graag even binnenkijk. Niet noodzakelijk om iets te kopen, maar gewoon omdat er altijd wel iets te ontdekken valt.

• 

• 

Cooking class… volgende keer!

En dan zien we affiches voor een Cooking Class.

Oei… dát spreekt mij natuurlijk meteen aan! 😋

Griekse gerechten leren maken op Santorini? Daar zou ik absoluut voor te vinden zijn. We noteren het dus alvast voor een volgende keer.

Want laten we eerlijk zijn: na een reis vol Griekse tavernes, moussaka, verse groenten, kruiden en al dat lekkers is het natuurlijk hoog tijd om zelf eens met de Griekse keuken aan de slag te gaan.

Volgende keer dus geen excuses: schort aan en koken maar!

Kleine binnenkoertjes, grote charme

Wat we ook prachtig vinden, zijn de kleine binnenkoertjes bij de woningen. Verscholen achter muren en deuren liggen kleine oases van rust.

Een paar stoelen, wat planten, bloemen en vooral… schaduw.

En die schaduw is vandaag geen overbodige luxe. Terwijl wij in de volle zon rondlopen, begrijpen we maar al te goed waarom de bewoners hier zo'n heerlijk beschut plekje creëren.

Ik zie mezelf hier zo zitten: een stoel in de schaduw, een glaasje iets fris binnen handbereik en vooral nergens naartoe moeten.

Dat is toch een beetje het ultieme Santorini-gevoel?

Deuren vol bloemen

En dan zijn er nog die deuren.

Ik blijf er foto's van maken. Sommige zijn eenvoudig en strak, andere zijn rijkelijk omringd door bloemen en groen. Achter iedere deur zit weer een huis, een binnenkoertje en een stukje privéleven dat we natuurlijk alleen van buitenaf kunnen bewonderen.

Maar juist die combinatie van eenvoudige witte muren, kleurrijke bloemen en felblauwe deuren maakt Megalochori zo fotogeniek.

Megalochori, een dorp om rustig te ontdekken

Megalochori is geen plaats waar je van de ene bezienswaardigheid naar de andere moet hollen. Integendeel.

Het leukste is hier gewoon rondslenteren. Een straatje inslaan omdat het er mooi uitziet, stoppen bij een kerk, een foto maken van een deur, even binnenkijken in een winkeltje, een praatje maken met een Griek en ondertussen genieten van de zon.

Megalochori verrast ons vooral door zijn authenticiteit en zijn kleine details. Het is een dorp waar blauw en wit de hoofdrol spelen, maar waar de bloemen, de vriendelijke mensen, de oude winkeltjes, de schaduwrijke binnenkoertjes en de prachtige deuren het verhaal compleet maken.

En die Cooking Class?

Die staat bij deze officieel op mijn

volgende keer zeker doen'-lijstje.